beniaminek

Polish

Etymology

From Beniamin +‎ -ek, perhaps under influence of French benjamin.

Pronunciation

  • IPA(key): /bɛɲ.jaˈmi.nɛk/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -inɛk
  • Syllabification: ben‧ia‧mi‧nek

Noun

beniaminek m pers

  1. (literary) youngest (the youngest child in a family)
    Hypernym: Thesaursus:dziecko
  2. blue-eyed boy, favorite (a person or thing who enjoys special regard or favour)
    Synonym: pupil

Noun

beniaminek m animal

  1. (sports) expansion team
    Antonym: spadkowicz

Declension

Declension of beniaminek
singular plural
nominative beniaminek beniaminki
genitive beniaminka beniaminków
dative beniaminkowi beniaminkom
accusative beniaminka beniaminki
instrumental beniaminkiem beniaminkami
locative beniaminku beniaminkach
vocative beniaminku beniaminki

Further reading

  • “beniaminek”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “beniaminek”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)