benefis

Latin

Verb

benefīs

  1. second-person singular present passive indicative of benefaciō

Polish

Etymology

    Borrowed from French bénéfice.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛˈnɛ.fis/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛfis
    • Syllabification: be‧ne‧fis

    Noun

    benefis m inan

    1. benefit concert

    Declension

    Declension of benefis
    singular plural
    nominative benefis benefisy
    genitive benefisu benefisów
    dative benefisowi benefisom
    accusative benefis benefisy
    instrumental benefisem benefisami
    locative benefisie benefisach
    vocative benefisie benefisy

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    • “benefis”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “benefis”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)