bemyndiga

Swedish

Etymology

Borrowed from Danish bemyndige. By surface analysis, be- +‎ myndig +‎ -a.

Verb

bemyndiga (present bemyndigar, preterite bemyndigade, supine bemyndigat, imperative bemyndiga)

  1. (formal) authorize

Conjugation

Conjugation of bemyndiga (weak)
active passive
infinitive bemyndiga bemyndigas
supine bemyndigat bemyndigats
imperative bemyndiga —
imper. plural1 bemyndigen —
present past present past
indicative bemyndigar bemyndigade bemyndigas bemyndigades
ind. plural1 bemyndiga bemyndigade bemyndigas bemyndigades
subjunctive2 bemyndige bemyndigade bemyndiges bemyndigades
present participle bemyndigande
past participle bemyndigad

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Further reading

  • “bemyndiga”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)