bemonsterbaar

Dutch

Etymology

From bemonsteren (“to take a sample”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈmɔn.stər.baːr/
  • Hyphenation: be‧mons‧ter‧baar

Adjective

bemonsterbaar (comparative bemonsterbaarder, superlative bemonsterbaarst)

  1. samplable, able to be sampled

Declension

Declension of bemonsterbaar
uninflected bemonsterbaar
inflected bemonsterbare
comparative bemonsterbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bemonsterbaar bemonsterbaarder het bemonsterbaarst
het bemonsterbaarste
indefinite m./f. sing. bemonsterbare bemonsterbaardere bemonsterbaarste
n. sing. bemonsterbaar bemonsterbaarder bemonsterbaarste
plural bemonsterbare bemonsterbaardere bemonsterbaarste
definite bemonsterbare bemonsterbaardere bemonsterbaarste
partitive bemonsterbaars bemonsterbaarders —