beminbaar

Dutch

Etymology

From beminnen (“to love”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈmɪn.baːr/
  • Hyphenation: be‧min‧baar

Adjective

beminbaar (comparative beminbaarder, superlative beminbaarst)

  1. lovable

Declension

Declension of beminbaar
uninflected beminbaar
inflected beminbare
comparative beminbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial beminbaar beminbaarder het beminbaarst
het beminbaarste
indefinite m./f. sing. beminbare beminbaardere beminbaarste
n. sing. beminbaar beminbaarder beminbaarste
plural beminbare beminbaardere beminbaarste
definite beminbare beminbaardere beminbaarste
partitive beminbaars beminbaarders —