beminbaar
Dutch
Etymology
From beminnen (“to love”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈmɪn.baːr/
- Hyphenation: be‧min‧baar
Adjective
beminbaar (comparative beminbaarder, superlative beminbaarst)
Declension
| Declension of beminbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | beminbaar | |||
| inflected | beminbare | |||
| comparative | beminbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | beminbaar | beminbaarder | het beminbaarst het beminbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | beminbare | beminbaardere | beminbaarste |
| n. sing. | beminbaar | beminbaarder | beminbaarste | |
| plural | beminbare | beminbaardere | beminbaarste | |
| definite | beminbare | beminbaardere | beminbaarste | |
| partitive | beminbaars | beminbaarders | — | |