bemiddelbaar

Dutch

Etymology

From bemiddelen (“to mediate”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈmɪ.dəl.baːr/
  • Hyphenation: be‧mid‧del‧baar

Adjective

bemiddelbaar (comparative bemiddelbaarder, superlative bemiddelbaarst)

  1. able to be settled through mediation

Declension

Declension of bemiddelbaar
uninflected bemiddelbaar
inflected bemiddelbare
comparative bemiddelbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bemiddelbaar bemiddelbaarder het bemiddelbaarst
het bemiddelbaarste
indefinite m./f. sing. bemiddelbare bemiddelbaardere bemiddelbaarste
n. sing. bemiddelbaar bemiddelbaarder bemiddelbaarste
plural bemiddelbare bemiddelbaardere bemiddelbaarste
definite bemiddelbare bemiddelbaardere bemiddelbaarste
partitive bemiddelbaars bemiddelbaarders —