bemerkbaar
Dutch
Etymology
From bemerken (“to notice”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈmɛrk.baːr/
- Hyphenation: be‧merk‧baar
Adjective
bemerkbaar (comparative bemerkbaarder, superlative bemerkbaarst)
Declension
| Declension of bemerkbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bemerkbaar | |||
| inflected | bemerkbare | |||
| comparative | bemerkbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bemerkbaar | bemerkbaarder | het bemerkbaarst het bemerkbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bemerkbare | bemerkbaardere | bemerkbaarste |
| n. sing. | bemerkbaar | bemerkbaarder | bemerkbaarste | |
| plural | bemerkbare | bemerkbaardere | bemerkbaarste | |
| definite | bemerkbare | bemerkbaardere | bemerkbaarste | |
| partitive | bemerkbaars | bemerkbaarders | — | |