bemanbaar
Dutch
Etymology
From bemannen (“to man, crew”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈmɑn.baːr/
- Hyphenation: be‧man‧baar
Adjective
bemanbaar (comparative bemanbaarder, superlative bemanbaarst)
Declension
| Declension of bemanbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bemanbaar | |||
| inflected | bemanbare | |||
| comparative | bemanbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bemanbaar | bemanbaarder | het bemanbaarst het bemanbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bemanbare | bemanbaardere | bemanbaarste |
| n. sing. | bemanbaar | bemanbaarder | bemanbaarste | |
| plural | bemanbare | bemanbaardere | bemanbaarste | |
| definite | bemanbare | bemanbaardere | bemanbaarste | |
| partitive | bemanbaars | bemanbaarders | — | |