beleenbaar
Dutch
Etymology
From belenen (“to pledge, impawn”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈleːn.baːr/
- Hyphenation: be‧leen‧baar
Adjective
beleenbaar (comparative beleenbaarder, superlative beleenbaarst)
Declension
| Declension of beleenbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | beleenbaar | |||
| inflected | beleenbare | |||
| comparative | beleenbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | beleenbaar | beleenbaarder | het beleenbaarst het beleenbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | beleenbare | beleenbaardere | beleenbaarste |
| n. sing. | beleenbaar | beleenbaarder | beleenbaarste | |
| plural | beleenbare | beleenbaardere | beleenbaarste | |
| definite | beleenbare | beleenbaardere | beleenbaarste | |
| partitive | beleenbaars | beleenbaarders | — | |