beleefbaar

Dutch

Etymology

From beleven (“to experience”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈleːf.baːr/
  • Hyphenation: be‧leef‧baar

Adjective

beleefbaar (comparative beleefbaarder, superlative beleefbaarst)

  1. experienceable, able to be experienced or lived through

Declension

Declension of beleefbaar
uninflected beleefbaar
inflected beleefbare
comparative beleefbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial beleefbaar beleefbaarder het beleefbaarst
het beleefbaarste
indefinite m./f. sing. beleefbare beleefbaardere beleefbaarste
n. sing. beleefbaar beleefbaarder beleefbaarste
plural beleefbare beleefbaardere beleefbaarste
definite beleefbare beleefbaardere beleefbaarste
partitive beleefbaars beleefbaarders —