bekroonbaar
Dutch
Etymology
From bekronen (“to crown, award”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈkroːn.baːr/
- Hyphenation: be‧kroon‧baar
Adjective
bekroonbaar (comparative bekroonbaarder, superlative bekroonbaarst)
Declension
| Declension of bekroonbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bekroonbaar | |||
| inflected | bekroonbare | |||
| comparative | bekroonbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bekroonbaar | bekroonbaarder | het bekroonbaarst het bekroonbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bekroonbare | bekroonbaardere | bekroonbaarste |
| n. sing. | bekroonbaar | bekroonbaarder | bekroonbaarste | |
| plural | bekroonbare | bekroonbaardere | bekroonbaarste | |
| definite | bekroonbare | bekroonbaardere | bekroonbaarste | |
| partitive | bekroonbaars | bekroonbaarders | — | |