bekostigbaar

Dutch

Etymology

From bekostigen (“to fund, finance”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈkɔs.təx.baːr/
  • Hyphenation: be‧kost‧ig‧baar

Adjective

bekostigbaar (comparative bekostigbaarder, superlative bekostigbaarst)

  1. affordable
  2. fundable

Declension

Declension of bekostigbaar
uninflected bekostigbaar
inflected bekostigbare
comparative bekostigbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bekostigbaar bekostigbaarder het bekostigbaarst
het bekostigbaarste
indefinite m./f. sing. bekostigbare bekostigbaardere bekostigbaarste
n. sing. bekostigbaar bekostigbaarder bekostigbaarste
plural bekostigbare bekostigbaardere bekostigbaarste
definite bekostigbare bekostigbaardere bekostigbaarste
partitive bekostigbaars bekostigbaarders —