beklimbaar

Dutch

Etymology

From beklimmen (“to climb”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈklɪm.baːr/
  • Hyphenation: be‧klim‧baar

Adjective

beklimbaar (comparative beklimbaarder, superlative beklimbaarst)

  1. climbable

Declension

Declension of beklimbaar
uninflected beklimbaar
inflected beklimbare
comparative beklimbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial beklimbaar beklimbaarder het beklimbaarst
het beklimbaarste
indefinite m./f. sing. beklimbare beklimbaardere beklimbaarste
n. sing. beklimbaar beklimbaarder beklimbaarste
plural beklimbare beklimbaardere beklimbaarste
definite beklimbare beklimbaardere beklimbaarste
partitive beklimbaars beklimbaarders —