beklaagbaar
Dutch
Etymology
From beklagen (“to lament”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈklaːx.baːr/
- Hyphenation: be‧klaag‧baar
Adjective
beklaagbaar (comparative beklaagbaarder, superlative beklaagbaarst)
Declension
| Declension of beklaagbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | beklaagbaar | |||
| inflected | beklaagbare | |||
| comparative | beklaagbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | beklaagbaar | beklaagbaarder | het beklaagbaarst het beklaagbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | beklaagbare | beklaagbaardere | beklaagbaarste |
| n. sing. | beklaagbaar | beklaagbaarder | beklaagbaarste | |
| plural | beklaagbare | beklaagbaardere | beklaagbaarste | |
| definite | beklaagbare | beklaagbaardere | beklaagbaarste | |
| partitive | beklaagbaars | beklaagbaarders | — | |