bekeerbaar

Dutch

Etymology

From bekeren (“convert”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈkeːr.baːr/
  • Hyphenation: be‧keer‧baar

Adjective

bekeerbaar (comparative bekeerbaarder, superlative bekeerbaarst)

  1. convertible, able to be converted (especially in a religious sense)

Declension

Declension of bekeerbaar
uninflected bekeerbaar
inflected bekeerbare
comparative bekeerbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bekeerbaar bekeerbaarder het bekeerbaarst
het bekeerbaarste
indefinite m./f. sing. bekeerbare bekeerbaardere bekeerbaarste
n. sing. bekeerbaar bekeerbaarder bekeerbaarste
plural bekeerbare bekeerbaardere bekeerbaarste
definite bekeerbare bekeerbaardere bekeerbaarste
partitive bekeerbaars bekeerbaarders —