bekeerbaar
Dutch
Etymology
From bekeren (“convert”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈkeːr.baːr/
- Hyphenation: be‧keer‧baar
Adjective
bekeerbaar (comparative bekeerbaarder, superlative bekeerbaarst)
- convertible, able to be converted (especially in a religious sense)
Declension
| Declension of bekeerbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bekeerbaar | |||
| inflected | bekeerbare | |||
| comparative | bekeerbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bekeerbaar | bekeerbaarder | het bekeerbaarst het bekeerbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bekeerbare | bekeerbaardere | bekeerbaarste |
| n. sing. | bekeerbaar | bekeerbaarder | bekeerbaarste | |
| plural | bekeerbare | bekeerbaardere | bekeerbaarste | |
| definite | bekeerbare | bekeerbaardere | bekeerbaarste | |
| partitive | bekeerbaars | bekeerbaarders | — | |