bejaagbaar
Dutch
Etymology
From bejagen (“to hunt after”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈjaːx.baːr/
- Hyphenation: be‧jaag‧baar
Adjective
bejaagbaar (comparative bejaagbaarder, superlative bejaagbaarst)
Declension
| Declension of bejaagbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bejaagbaar | |||
| inflected | bejaagbare | |||
| comparative | bejaagbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bejaagbaar | bejaagbaarder | het bejaagbaarst het bejaagbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bejaagbare | bejaagbaardere | bejaagbaarste |
| n. sing. | bejaagbaar | bejaagbaarder | bejaagbaarste | |
| plural | bejaagbare | bejaagbaardere | bejaagbaarste | |
| definite | bejaagbare | bejaagbaardere | bejaagbaarste | |
| partitive | bejaagbaars | bejaagbaarders | — | |