behawiorysta

See also: behawiorystą

Polish

Etymology

    Borrowed from English behaviorist. By surface analysis, behawior + -ysta. First attested in 1926, but in common usage only as of 1962.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛ.xa.vjɔˈrɘs.ta/, /bi.xɛ.vjɔˈrɘs.ta/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Audio 3:(file)
    • Rhymes: -ɘsta
    • Syllabification: be‧ha‧wio‧rys‧ta

    Noun

    behawiorysta m pers (female equivalent behawiorystka, related adjective behawiorystyczny)

    1. (biology, psychology) behaviorist (person who studies observable responses produced by an organism)

    Declension

    Declension of behawiorysta
    singular plural
    nominative behawiorysta behawioryści, behawiorysty1
    genitive behawiorysty behawiorystów
    dative behawioryście behawiorystom
    accusative behawiorystę behawiorystów
    instrumental behawiorystą behawiorystami
    locative behawioryście behawiorystach
    vocative behawiorysto behawioryści

    1Deprecative.

    adjectives

    References

    1. ^ behawiorysta in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “behawiorysta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “behawiorysta”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)