begrunde

Danish

Etymology

From be- +‎ grunde. Compare Swedish begrunda, German begründen.

Verb

begrunde (imperative begrund, infinitive at begrunde, present tense begrunder, past tense begrundede, perfect tense begrundet)

  1. to justify, explain
    Synonyms: motivere, forklare

Conjugation

Conjugation of begrunde
active passive
infinitive begrunde begrundes
present begrunder begrundes
past begrundede begrundedes
imperative begrund —
participle
present begrundende
past (have / havde / er / var) begrundet
gerund —

Derived terms

References