begraasbaar
Dutch
Etymology
From begrazen (“to graze on”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈɣraːs.baːr/
- Hyphenation: be‧graas‧baar
Adjective
begraasbaar (comparative begraasbaarder, superlative begraasbaarst)
Declension
| Declension of begraasbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | begraasbaar | |||
| inflected | begraasbare | |||
| comparative | begraasbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | begraasbaar | begraasbaarder | het begraasbaarst het begraasbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | begraasbare | begraasbaardere | begraasbaarste |
| n. sing. | begraasbaar | begraasbaarder | begraasbaarste | |
| plural | begraasbare | begraasbaardere | begraasbaarste | |
| definite | begraasbare | begraasbaardere | begraasbaarste | |
| partitive | begraasbaars | begraasbaarders | — | |