begeerbaar

Dutch

Etymology

From begeren (“to covet”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈɣeːr.baːr/
  • Hyphenation: be‧geer‧baar

Adjective

begeerbaar (comparative begeerbaarder, superlative begeerbaarst)

  1. covetable, desirable

Declension

Declension of begeerbaar
uninflected begeerbaar
inflected begeerbare
comparative begeerbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial begeerbaar begeerbaarder het begeerbaarst
het begeerbaarste
indefinite m./f. sing. begeerbare begeerbaardere begeerbaarste
n. sing. begeerbaar begeerbaarder begeerbaarste
plural begeerbare begeerbaardere begeerbaarste
definite begeerbare begeerbaardere begeerbaarste
partitive begeerbaars begeerbaarders —