begeerbaar
Dutch
Etymology
From begeren (“to covet”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈɣeːr.baːr/
- Hyphenation: be‧geer‧baar
Adjective
begeerbaar (comparative begeerbaarder, superlative begeerbaarst)
Declension
| Declension of begeerbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | begeerbaar | |||
| inflected | begeerbare | |||
| comparative | begeerbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | begeerbaar | begeerbaarder | het begeerbaarst het begeerbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | begeerbare | begeerbaardere | begeerbaarste |
| n. sing. | begeerbaar | begeerbaarder | begeerbaarste | |
| plural | begeerbare | begeerbaardere | begeerbaarste | |
| definite | begeerbare | begeerbaardere | begeerbaarste | |
| partitive | begeerbaars | begeerbaarders | — | |