bednarczuczek

Polish

Etymology

    From bednarz + -ek + -uk + -ek.

    Pronunciation

    Noun

    bednarczuczek m pers

    1. (Western Kraków) diminutive of bednarz
      I znalazła bednarczuczka, co obrączki niesie. ― And she found a cooper who carries wedding rings.

    Further reading

    • Hieronim Łopaciński (1892), “bednarczuczek”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 182