bedingbaar
Dutch
Etymology
From bedingen (“negotiate, stipulate”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈdɪŋ.baːr/
- Hyphenation: be‧ding‧baar
Adjective
bedingbaar (comparative bedingbaarder, superlative bedingbaarst)
Declension
| Declension of bedingbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bedingbaar | |||
| inflected | bedingbare | |||
| comparative | bedingbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bedingbaar | bedingbaarder | het bedingbaarst het bedingbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bedingbare | bedingbaardere | bedingbaarste |
| n. sing. | bedingbaar | bedingbaarder | bedingbaarste | |
| plural | bedingbare | bedingbaardere | bedingbaarste | |
| definite | bedingbare | bedingbaardere | bedingbaarste | |
| partitive | bedingbaars | bedingbaarders | — | |