bedilbaar
Dutch
Etymology
From bedillen (“complain”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈdɪl.baːr/
- Hyphenation: be‧dil‧baar
Adjective
bedilbaar (comparative bedilbaarder, superlative bedilbaarst)
- (obsolete) complainable, demurrable
Declension
| Declension of bedilbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bedilbaar | |||
| inflected | bedilbare | |||
| comparative | bedilbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bedilbaar | bedilbaarder | het bedilbaarst het bedilbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bedilbare | bedilbaardere | bedilbaarste |
| n. sing. | bedilbaar | bedilbaarder | bedilbaarste | |
| plural | bedilbare | bedilbaardere | bedilbaarste | |
| definite | bedilbare | bedilbaardere | bedilbaarste | |
| partitive | bedilbaars | bedilbaarders | — | |