bederfbaar

Dutch

Etymology

From bederven (“to spoil”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /bəˈdɛrf.baːr/
  • Hyphenation: be‧derf‧baar

Adjective

bederfbaar (comparative bederfbaarder, superlative bederfbaarst)

  1. perishable, liable to spoil

Declension

Declension of bederfbaar
uninflected bederfbaar
inflected bederfbare
comparative bederfbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bederfbaar bederfbaarder het bederfbaarst
het bederfbaarste
indefinite m./f. sing. bederfbare bederfbaardere bederfbaarste
n. sing. bederfbaar bederfbaarder bederfbaarste
plural bederfbare bederfbaardere bederfbaarste
definite bederfbare bederfbaardere bederfbaarste
partitive bederfbaars bederfbaarders —