bebouwbaar

Dutch

Etymology

From bebouwen (“build on, cultivate”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈbɑu̯.baːr/
  • Hyphenation: be‧bouw‧baar

Adjective

bebouwbaar (comparative bebouwbaarder, superlative bebouwbaarst)

  1. able to be built on

Declension

Declension of bebouwbaar
uninflected bebouwbaar
inflected bebouwbare
comparative bebouwbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bebouwbaar bebouwbaarder het bebouwbaarst
het bebouwbaarste
indefinite m./f. sing. bebouwbare bebouwbaardere bebouwbaarste
n. sing. bebouwbaar bebouwbaarder bebouwbaarste
plural bebouwbare bebouwbaardere bebouwbaarste
definite bebouwbare bebouwbaardere bebouwbaarste
partitive bebouwbaars bebouwbaarders —