beboetbaar
Dutch
Etymology
From beboeten (“to fine”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈbut.baːr/
- Hyphenation: be‧boet‧baar
Adjective
beboetbaar (comparative beboetbaarder, superlative beboetbaarst)
- liable to a fine
- punishable by a fine
Declension
| Declension of beboetbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | beboetbaar | |||
| inflected | beboetbare | |||
| comparative | beboetbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | beboetbaar | beboetbaarder | het beboetbaarst het beboetbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | beboetbare | beboetbaardere | beboetbaarste |
| n. sing. | beboetbaar | beboetbaarder | beboetbaarste | |
| plural | beboetbare | beboetbaardere | beboetbaarste | |
| definite | beboetbare | beboetbaardere | beboetbaarste | |
| partitive | beboetbaars | beboetbaarders | — | |