beatyfikacja

See also: beatyfikacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Medieval Latin beātificātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛ.a.tɘ.fiˈka.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: be‧a‧ty‧fi‧ka‧cja

    Noun

    beatyfikacja f

    1. (Roman Catholicism) beatification

    Declension

    Declension of beatyfikacja
    singular plural
    nominative beatyfikacja beatyfikacje
    genitive beatyfikacji beatyfikacji, beatyfikacyj1
    dative beatyfikacji beatyfikacjom
    accusative beatyfikację beatyfikacje
    instrumental beatyfikacją beatyfikacjami
    locative beatyfikacji beatyfikacjach
    vocative beatyfikacjo beatyfikacje

    1Archaic.

    Derived terms

    verb

    Further reading

    • “beatyfikacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “beatyfikacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)