bauk

Icelandic

Etymology

Deverbal from bauka (“to potter about, to busy oneself”).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈpœiːk]
  • Rhymes: -øyːk

Noun

bauk n (genitive singular bauks, no plural)

  1. pottering about, tinkering, dawdling
    Synonyms: dund, dútl, föndur, stell

Declension

Declension of bauk (sg-only neuter)
singular
indefinite definite
nominative bauk baukið
accusative bauk baukið
dative bauki baukinu
genitive bauks bauksins