bannuc

Old English

Etymology

    From Old Irish bannach, based on Latin pānicum (“millet”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbɑn.nuk/

    Noun

    bannuc m

    1. scone

    Declension

    Strong a-stem:

    singular plural
    nominative bannuc bannucas
    accusative bannuc bannucas
    genitive bannuces bannuca
    dative bannuce bannucum

    Descendants

    • Middle English: bannoke