bandycki

Polish

Etymology

    From bandyta + -cki.

    Pronunciation

    • IPA(key): /banˈdɘt͡s.ki/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡ski
    • Syllabification: ban‧dyc‧ki

    Adjective

    bandycki (comparative bardziej bandycki, superlative najbardziej bandycki, no derived adverb)

    1. thuggish
    2. (relational, not comparable) bandit's, bandit

    Declension

    Declension of bandycki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bandycki bandycka bandyckie bandyccy bandyckie
    genitive bandyckiego bandyckiej bandyckiego bandyckich
    dative bandyckiemu bandyckiej bandyckiemu bandyckim
    accusative bandyckiego bandycki bandycką bandyckie bandyckich bandyckie
    instrumental bandyckim bandycką bandyckim bandyckimi
    locative bandyckim bandyckiej bandyckim bandyckich

    Further reading

    • “bandycki”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bandycki”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)