banalisere

Danish

Etymology

From banal +‎ -isere.

Verb

banalisere (imperative banaliser, infinitive at banalisere, present tense banaliserer, past tense banaliserede, perfect tense banaliseret)

  1. to banalize

Conjugation

Conjugation of banalisere
active passive
infinitive banalisere banaliseres
present banaliserer banaliseres
past banaliserede banaliseredes
imperative banaliser —
participle
present banaliserende
past (have / havde) banaliseret
gerund banaliseren

Derived terms

References