baloniarz

Polish

Etymology

    From balon + -arz. First attested in 1863.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /baˈlɔ.ɲaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɲaʂ
    • Syllabification: ba‧lo‧niarz

    Noun

    baloniarz m pers

    1. (aeronautics) balloonist
      Synonym: (literary) aeronauta
    2. (colloquial) balloon salesman
    3. (colloquial) balloon clown (a clown that works with balloons)

    Declension

    Declension of baloniarz
    singular plural
    nominative baloniarz baloniarze
    genitive baloniarza baloniarzy, baloniarzów1
    dative baloniarzowi baloniarzom
    accusative baloniarza baloniarzy, baloniarzów1
    instrumental baloniarzem baloniarzami
    locative baloniarzu baloniarzach
    vocative baloniarzu baloniarze

    1Rare.

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Adam Wiazulicz Matkowski (1863), Bajki i powiastki dla mlodziezy wiejskiej‎[1], Kaufman, page 40: “Sławią baloniarzy, że z górnych ółtarzy Patrzają na ziemię, Jak na ludzkie brzemię, A ludziska w dali, Bardzo bardzo mali !!!”
    2. ^ baloniarz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “baloniarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “baloniarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)