balanic

English

Etymology

    From balanus + -ic.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bəˈlænɪk/
    • Rhymes: -ænɪk

    Adjective

    balanic (not comparable)

    1. (anatomy) Of or relating to the glans penis or to the glans clitoridis
      Synonym: glandar (Latinate equivalent)

    Derived terms

    Translations

    Further reading

    Anagrams

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French balanique.

      Adjective

      balanic m or n (feminine singular balanică, masculine plural balanici, feminine/neuter plural balanice)

      1. balanic

      Declension

      Declension of balanic
      singular plural
      masculine neuter feminine masculine neuter feminine
      nominative-
      accusative
      indefinite balanic balanică balanici balanice
      definite balanicul balanica balanicii balanicele
      genitive-
      dative
      indefinite balanic balanice balanici balanice
      definite balanicului balanicei balanicilor balanicelor