bağlam

Turkish

Etymology

By surface analysis, bağla- (“to tie, to connect”) +‎ -m (“deverbal nominal”).

Pronunciation

  • IPA(key): /baːˈɫam/
  • Audio:(file)

Noun

bağlam (definite accusative bağlamı, plural bağlamlar)

  1. context
    Synonym: kontekst

Declension

Declension of bağlam
singular plural
nominative bağlam bağlamlar
definite accusative bağlamı bağlamları
dative bağlama bağlamlara
locative bağlamda bağlamlarda
ablative bağlamdan bağlamlardan
genitive bağlamın bağlamların

Further reading

  • “bağlam”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu