bağlam
Turkish
Etymology
By surface analysis, bağla- (“to tie, to connect”) + -m (“deverbal nominal”).
Pronunciation
- IPA(key): /baːˈɫam/
Audio: (file)
Noun
bağlam (definite accusative bağlamı, plural bağlamlar)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | bağlam | bağlamlar |
| definite accusative | bağlamı | bağlamları |
| dative | bağlama | bağlamlara |
| locative | bağlamda | bağlamlarda |
| ablative | bağlamdan | bağlamlardan |
| genitive | bağlamın | bağlamların |
Further reading
- “bağlam”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu