azil

Romanian

Etymology

    Borrowed from French asile.

    Noun

    azil n (plural aziluri)

    1. asylum

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative azil azilul aziluri azilurile
    genitive-dative azil azilului aziluri azilurilor
    vocative azilule azilurilor

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Borrowed from German Asyl or from French asile, from Ancient Greek ἄσυλον (ásulon, “sanctuary”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ǎziːl/
    • Hyphenation: a‧zil

    Noun

    àzīl m inan (Cyrillic spelling а̀зӣл)

    1. asylum

    Declension

    Declension of azil
    singular plural
    nominative àzīl azili
    genitive azíla azila
    dative azilu azilima
    accusative azil azile
    vocative azile azili
    locative azilu azilima
    instrumental azilom azilima

    References

    • “azil”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

    Slovene

    Pronunciation

    • IPA(key): /azíːl/

    Noun

    azȋl m inan

    1. asylum (place of safety)

    Declension

    Unknown tone or non-tonal
    The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
    Masculine inan., hard o-stem
    nom. sing. azíl
    gen. sing. azíla
    singular dual plural
    nominative
    (imenovȃlnik)
    azíl azíla azíli
    genitive
    (rodȋlnik)
    azíla azílov azílov
    dative
    (dajȃlnik)
    azílu azíloma azílom
    accusative
    (tožȋlnik)
    azíl azíla azíle
    locative
    (mẹ̑stnik)
    azílu azílih azílih
    instrumental
    (orọ̑dnik)
    azílom azíloma azíli

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish عزل (ʿazl), from Arabic عَزْل (ʕazl).

      Pronunciation

      • IPA(key): /a.zil/

      Noun

      azil (definite accusative azli, plural aziller)

      1. (dated) deposition, discharge, dismissal

      Declension

      Declension of azil
      singular plural
      nominative azil aziller
      definite accusative azli azilleri
      dative azle azillere
      locative azilde azillerde
      ablative azilden azillerden
      genitive azlin azillerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular azlim azillerim
      2nd singular azlin azillerin
      3rd singular azli azilleri
      1st plural azlimiz azillerimiz
      2nd plural azliniz azilleriniz
      3rd plural azilleri azilleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular azlimi azillerimi
      2nd singular azlini azillerini
      3rd singular azlini azillerini
      1st plural azlimizi azillerimizi
      2nd plural azlinizi azillerinizi
      3rd plural azillerini azillerini
      dative
      singular plural
      1st singular azlime azillerime
      2nd singular azline azillerine
      3rd singular azline azillerine
      1st plural azlimize azillerimize
      2nd plural azlinize azillerinize
      3rd plural azillerine azillerine
      locative
      singular plural
      1st singular azlimde azillerimde
      2nd singular azlinde azillerinde
      3rd singular azlinde azillerinde
      1st plural azlimizde azillerimizde
      2nd plural azlinizde azillerinizde
      3rd plural azillerinde azillerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular azlimden azillerimden
      2nd singular azlinden azillerinden
      3rd singular azlinden azillerinden
      1st plural azlimizden azillerimizden
      2nd plural azlinizden azillerinizden
      3rd plural azillerinden azillerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular azlimin azillerimin
      2nd singular azlinin azillerinin
      3rd singular azlinin azillerinin
      1st plural azlimizin azillerimizin
      2nd plural azlinizin azillerinizin
      3rd plural azillerinin azillerinin

      Derived terms

      • azlediş
      • azledilmek
      • azletmek
      • azlolunmak