axla

Icelandic

Verb

axla (weak verb, third-person singular past indicative axlaði, supine axlað)

  1. to shoulder (to carry on one's shoulders)

Declension

axla – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur að axla
supine sagnbót axlað
present participle
axlandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég axla axlaði axli axlaði
þú axlar axlaðir axlir axlaðir
hann, hún, það axlar axlaði axli axlaði
plural við öxlum öxluðum öxlum öxluðum
þið axlið öxluðuð axlið öxluðuð
þeir, þær, þau axla öxluðu axli öxluðu
imperative boðháttur
singular þú axla (þú), axlaðu
plural þið axlið (þið), axliði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
axlaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
axlaður öxluð axlað axlaðir axlaðar öxluð
accusative
(þolfall)
axlaðan axlaða axlað axlaða axlaðar öxluð
dative
(þágufall)
öxluðum axlaðri öxluðu öxluðum öxluðum öxluðum
genitive
(eignarfall)
axlaðs axlaðrar axlaðs axlaðra axlaðra axlaðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
axlaði axlaða axlaða öxluðu öxluðu öxluðu
accusative
(þolfall)
axlaða öxluðu axlaða öxluðu öxluðu öxluðu
dative
(þágufall)
axlaða öxluðu axlaða öxluðu öxluðu öxluðu
genitive
(eignarfall)
axlaða öxluðu axlaða öxluðu öxluðu öxluðu

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈak.sla/
    • Rhymes: -aksla
    • Syllabification: a‧xla

    Noun

    axla m inan

    1. genitive singular of axel

    Swedish

    Etymology

    axel (“shoulder”) +‎ -a

    Verb

    axla (present axlar, preterite axlade, supine axlat, imperative axla)

    1. to shoulder (to carry on one's shoulders, both literally and figuratively)

    Conjugation

    Conjugation of axla (weak)
    active passive
    infinitive axla axlas
    supine axlat axlats
    imperative axla —
    imper. plural1 axlen —
    present past present past
    indicative axlar axlade axlas axlades
    ind. plural1 axla axlade axlas axlades
    subjunctive2 axle axlade axles axlades
    present participle axlande
    past participle axlad

    1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

    Further reading

    • “axla”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)