avin
Aromanian
Alternative forms
- avinu, avinedz, avinedzu
Etymology
From Vulgar Latin *vēnō, from Latin vēnor. Compare Daco-Romanian vâna, vânez.
Verb
avin (third-person singular avinã, participle avinatã)
- I hunt.
Conjugation
| long infinitive | avinari, avinare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | avinãnda | ||||||
| past participle | avinatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | avin, avinu | avinj | avinã | avinãm, avinãmu | avinats, avinatsã, avinatsi | avinã |
| imperfect | avinam | avinai | avina | avinam | avinats, avinatsi | avina | |
| simple perfect | avinai | avinash, avinashi | avinã | avinãm | avinat | avinarã | |
| conditional | present | s-avinarim | s-avinari, s-avinarishi | s-avinari, s-avinare | s-avinarim | s-avinarit | s-avinari, s-avinare |
| subjunctive | present | s-avin, s-avinu | s-avinj | s-avini, s-avine | s-avinãm, s-avinãmu | s-avinats, s-avinatsã, s-avinatsi | s-avini, s-avine |
| imperative | present | — | avinã | — | — | avinats, avinatsã, avinatsi | — |
Related terms
Swedish
Noun
avin
- definite singular of avi