autostopowicz

Polish

Etymology

    From autostop + -owicz. First attested in 1941.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aw.tɔ.stɔˈpɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: au‧to‧sto‧po‧wicz

    Noun

    autostopowicz m pers (female equivalent autostopowiczka)

    1. hitchhiker

    Declension

    Declension of autostopowicz
    singular plural
    nominative autostopowicz autostopowicze
    genitive autostopowicza autostopowiczów
    dative autostopowiczowi autostopowiczom
    accusative autostopowicza autostopowiczów
    instrumental autostopowiczem autostopowiczami
    locative autostopowiczu autostopowiczach
    vocative autostopowiczu autostopowicze

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Związek Literatów Polskich (1941), Dialog: miesiȩcznik poświȩcony dramaturgii współczesnej, teatralnej, filmowej, radiowej, telewizyjnej‎[1], volume 26, RSW "Prasa", page 101: “Gdy lekkomyślny autostopowicz (Zygmunt Malanowicz) wyskakuje przed maskę auta, powoduje to dalsze komentarze męża na temat zręczności i refleksu.”
    2. ^ autostopowicz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “autostopowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “autostopowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)