autojustificat
Romanian
Etymology
Past participle of autojustifica.
Noun
autojustificat n (plural autojustificaturi)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | autojustificat | autojustificatul | autojustificaturi | autojustificaturile |
| genitive-dative | autojustificat | autojustificatului | autojustificaturi | autojustificaturilor |
| vocative | autojustificatule | autojustificaturilor | ||
Verb
autojustificat (past participle of autojustifica)
- past participle of autojustifica