autoinstruire
Romanian
Etymology
From autoinstrui + -re.
Noun
autoinstruire f (plural autoinstruiri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | autoinstruire | autoinstruirea | autoinstruiri | autoinstruirile |
| genitive-dative | autoinstruiri | autoinstruirii | autoinstruiri | autoinstruirilor |
| vocative | autoinstruire, autoinstruireo | autoinstruirilor | ||