autoidentyfikacja

Polish

Etymology

    From auto- + identyfikacja. First attested in 1949.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aw.tɔ.i.dɛn.tɘ.fiˈka.t͡sja/
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: au‧to‧i‧den‧ty‧fi‧ka‧cja

    Noun

    autoidentyfikacja f

    1. (psychology) self-identification

    Declension

    Declension of autoidentyfikacja
    singular
    nominative autoidentyfikacja
    genitive autoidentyfikacji
    dative autoidentyfikacji
    accusative autoidentyfikację
    instrumental autoidentyfikacją
    locative autoidentyfikacji
    vocative autoidentyfikacjo

    Derived terms

    References

    1. ^ Katolicki Uniwersytet Lubelski. Towarzystwo Naukowe. Wydział Historyczno-Filologiczny, Katolicki Uniwersytet Lubelski. Towarzystwo Naukowe (1949), Roczniki humanistyczne‎[1], volume 50, number 7, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Wydział Historyczno-Filologiczny, page 177: “Białorusini natomiast, których mówi Andrzej Romanowski, są - jego zdaniem - społecznością o niedokończonym procesie autoidentyfikacji narodowej, bo zanim  […]”
    2. ^ autoidentyfikacja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading