autodidactic

English

WOTD – 28 September 2007

Etymology

From Ancient Greek αὐτοδίδακτος (autodídaktos), from αὐτός (autós, “self”) + διδάσκω (didáskō, “I teach”). By surface analysis, autodidact +‎ -ic.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɔːtoʊdaɪˈdæktɪk/
  • (Received Pronunciation) IPA(key): /ˈɔːtəʊdɪdæktɪk/
  • Audio (US):(file)
  • Audio (Australia):(file)

Adjective

autodidactic

  1. Of, relating to, or being an autodidact; self-taught; self-educated.
    Albert Einstein was autodidactic.

Translations

Romanian

Etymology

    Borrowed from French autodidactique. By surface analysis, autodidact + -ic.

    Adjective

    autodidactic m or n (feminine singular autodidactică, masculine plural autodidactici, feminine/neuter plural autodidactice)

    1. autodidactic

    Declension

    Declension of autodidactic
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite autodidactic autodidactică autodidactici autodidactice
    definite autodidacticul autodidactica autodidacticii autodidacticele
    genitive-
    dative
    indefinite autodidactic autodidactice autodidactici autodidactice
    definite autodidacticului autodidacticei autodidacticilor autodidacticelor

    Adverb

    autodidactic

    1. autodidactically