autoagresja

See also: autoagresją

Polish

Etymology

    From auto- + agresja. First attested in 1949.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aw.tɔ.aˈɡrɛ.sja/
    • Rhymes: -ɛsja
    • Syllabification: au‧to‧a‧gre‧sja

    Noun

    autoagresja f

    1. (psychology) self-abuse, autoaggression (aggression towards oneself)
    2. (immunology) autoaggression, autoimmunization
      Synonym: autoimmunizacja

    Declension

    Declension of autoagresja
    singular
    nominative autoagresja
    genitive autoagresji
    dative autoagresji
    accusative autoagresję
    instrumental autoagresją
    locative autoagresji
    vocative autoagresjo

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Katolicki Uniwersytet Lubelski. Towarzystwo Naukowe. Wydział Historyczno-Filologiczny, Katolicki Uniwersytet Lubelski. Towarzystwo Naukowe (1949), Roczniki humanistyczne‎[1], volume 45, numbers 1-3, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Wydział Historyczno-Filologiczny, page 82: “Obsesyjną wynikającą przede wszystkim z grzechu zdrady dominantą uczuć Judasza stały się „zwierzęca wściekłość" i autoagresja, nie łagodzone ani wspomnieniem niegdyś okazanej skruchy (gdy „za radą Cyborei udał się  […]”
    2. ^ autoagresja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “autoagresja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “autoagresja”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)