autenticatio

Latin

Etymology

    From autenticō + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    autenticātiō f (genitive autenticātiōnis); third declension

    1. (Medieval Latin) alternative form of authenticātiō
      • 1748, Phillipus Labbeus, Gabriel Cossartus, Sanctorum Conciliorum et Decretorum Collectio Nova‎[1], Lucae : Ex typographia Josephi Salani & Vincentii Junctinii, page 82:
        Quibus conſideratis planiſſimum eſt videre, quam aberrant a ſanctorum patrum inſtitutus, & antiquorum conciliorum religioſiſſimis moribus, qui decreta ſua rata esſe volunt; ad eourm obſervantiam & ſummum pontificem, & orbem univerſum impellentes, antequam ab apoſtolica ſede, quae jus & auctoritatem imparitur canonibus, robur ſuae conſiderationis, & autenticationis acceperint
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative autenticātiō autenticātiōnēs
    genitive autenticātiōnis autenticātiōnum
    dative autenticātiōnī autenticātiōnibus
    accusative autenticātiōnem autenticātiōnēs
    ablative autenticātiōne autenticātiōnibus
    vocative autenticātiō autenticātiōnēs

    References