aurik
Estonian
Etymology
From aur (“steam”) + -ik. Coined by Johannes Aavik in 1914.
Noun
aurik (genitive auriku, partitive aurikut)
Declension
| Declension of aurik (ÕS type 2/õpik, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| singular | plural | ||
| nominative | aurik | aurikud | |
| accusative | nom. | ||
| gen. | auriku | ||
| genitive | aurikute | ||
| partitive | aurikut | aurikuid | |
| illative | aurikusse | aurikutesse aurikuisse | |
| inessive | aurikus | aurikutes aurikuis | |
| elative | aurikust | aurikutest aurikuist | |
| allative | aurikule | aurikutele aurikuile | |
| adessive | aurikul | aurikutel aurikuil | |
| ablative | aurikult | aurikutelt aurikuilt | |
| translative | aurikuks | aurikuteks aurikuiks | |
| terminative | aurikuni | aurikuteni | |
| essive | aurikuna | aurikutena | |
| abessive | aurikuta | aurikuteta | |
| comitative | aurikuga | aurikutega | |
Compounds
- jõeaurik
- kaubaaurik
- ookeaniaurik
- ratasaurik
- reisiaurik
- turbiinaurik
- turismiaurik