augifico
Latin
Etymology
Etymology tree
From augeō (“increase”) + -ficō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [au̯ˈɡɪ.fɪ.koː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [au̯ˈd͡ʒiː.fi.ko]
Verb
augificō (present infinitive augificāre); first conjugation, no perfect or supine stems (hapax legomenon, pre-classical)
- to make bigger or larger, increase, augment
- 239 BCE – 169 BCE, Ennius, Andromacha apud Nonium Marcellum., p. 76.1–2 M. = 106 L.:
- quid fit? seditio tabetne? an numeros augificat suos?
- What is happening? Is the unrest disappearing? Or is it increasing its numbers?
- quid fit? seditio tabetne? an numeros augificat suos?
Conjugation
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | augificō | augificās | augificat | augificāmus | augificātis | augificant | ||||||
| imperfect | augificābam | augificābās | augificābat | augificābāmus | augificābātis | augificābant | |||||||
| future | augificābō | augificābis | augificābit | augificābimus | augificābitis | augificābunt | |||||||
| passive | present | augificor | augificāris, augificāre |
augificātur | augificāmur | augificāminī | augificantur | ||||||
| imperfect | augificābar | augificābāris, augificābāre |
augificābātur | augificābāmur | augificābāminī | augificābantur | |||||||
| future | augificābor | augificāberis, augificābere |
augificābitur | augificābimur | augificābiminī | augificābuntur | |||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | augificem | augificēs | augificet | augificēmus | augificētis | augificent | ||||||
| imperfect | augificārem | augificārēs | augificāret | augificārēmus | augificārētis | augificārent | |||||||
| passive | present | augificer | augificēris, augificēre |
augificētur | augificēmur | augificēminī | augificentur | ||||||
| imperfect | augificārer | augificārēris, augificārēre |
augificārētur | augificārēmur | augificārēminī | augificārentur | |||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | augificā | — | — | augificāte | — | ||||||
| future | — | augificātō | augificātō | — | augificātōte | augificantō | |||||||
| passive | present | — | augificāre | — | — | augificāminī | — | ||||||
| future | — | augificātor | augificātor | — | — | augificantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | augificāre | augificārī | augificāns | — | |||||||||
| future | — | — | — | augificandus | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| augificandī | augificandō | augificandum | augificandō | — | — | ||||||||
Related terms
References
- “augifico”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “augifico”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *h₂ewg-
- Latin terms suffixed with -fico
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *dʰeh₁-
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin hapax legomena
- Old Latin
- Latin terms with quotations
- Latin first conjugation verbs
- Latin first conjugation verbs with missing perfect stem
- Latin first conjugation verbs with missing supine stem
- Latin verbs with missing supine stem
- Latin defective verbs
- Latin verbs with missing perfect stem