audytorka

See also: audytorką

Polish

Etymology

    From audytor + -ka. First attested in 1842.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aw.dɘˈtɔr.ka/
    • Rhymes: -ɔrka
    • Syllabification: au‧dy‧tor‧ka

    Noun

    audytorka f (male equivalent audytor)

    1. (archaic) female equivalent of audytor (“auditor”) (one who listens)

    Declension

    Declension of audytorka
    singular plural
    nominative audytorka audytorki
    genitive audytorki audytorek
    dative audytorce audytorkom
    accusative audytorkę audytorki
    instrumental audytorką audytorkami
    locative audytorce audytorkach
    vocative audytorko audytorki
    noun

    References

    1. ^ Adam Jocher (1842), Obraz bibliograficzno-historyczny literatury i nauk w Polsce: od wprowadzenia do niej druku po rok 1830 włac̜znie, z pism Janockiego, Bentkowskiego, Ludwika Sobolewskiego, Ossolińskiego, Juszynskiego, Jana Winc. i Jerz. Sam. Bandtków i t. d‎[1] (in Polish), page 638: “376: Nie dawno sławny na całą Polskę Kaznodzieia nawiedza pilną audytorkę swoię.”
    2. ^ audytorka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “audytorka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)