attritus

English

Etymology

Latin

Noun

attritus (uncountable)

  1. material pulverized by attrition

Latin

Alternative forms

Pronunciation

Etymology 1

Perfect passive participle of atterō.

Participle

attrītus (feminine attrīta, neuter attrītum, comparative attrītior); first/second-declension participle

  1. rubbed (against)
  2. ground
  3. chafed
  4. worn (away)
Declension

First/second-declension adjective.

Etymology 2

    From atterō + -tus (forming action nouns).

    Noun

    attrītus m (genitive attrītūs); fourth declension

    1. a rubbing on or against something
    2. the erosion due to rubbing
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative attrītus attrītūs
    genitive attrītūs attrītuum
    dative attrītuī attrītibus
    accusative attrītum attrītūs
    ablative attrītū attrītibus
    vocative attrītus attrītūs

    References