attiguus

Latin

Etymology

    From attingō (“touch, border, be contiguous to”) +‎ -uus. The -tig- comes from vowel reduction of tag-, the root of the base verb tangō (without the nasal infix seen in the present stems tang- and atting-).

    Pronunciation

    Adjective

    attiguus (feminine attigua, neuter attiguum); first/second-declension adjective

    1. adjacent

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative attiguus attigua attiguum attiguī attiguae attigua
    genitive attiguī attiguae attiguī attiguōrum attiguārum attiguōrum
    dative attiguō attiguae attiguō attiguīs
    accusative attiguum attiguam attiguum attiguōs attiguās attigua
    ablative attiguō attiguā attiguō attiguīs
    vocative attigue attigua attiguum attiguī attiguae attigua

    Descendants

    • Italian: attiguo

    References

    • “attiguus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “attiguus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.