atributiv

Romanian

Etymology

    Borrowed from French attributif.

    Adjective

    atributiv m or n (feminine singular atributivă, masculine plural atributivi, feminine/neuter plural atributive)

    1. attributive

    Declension

    Declension of atributiv
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite atributiv atributivă atributivi atributive
    definite atributivul atributiva atributivii atributivele
    genitive-
    dative
    indefinite atributiv atributive atributivi atributive
    definite atributivului atributivei atributivilor atributivelor